Mot »ooser Sproach«,

doa menen ech os Platt,

waat ma jo freher

meestens hat.

Joa, freher woar vill,

wat hout net mie oss,

doch ma nännt et noch jär,

dat oss janz jewoss.

Un ma weeß noch de Wierter,

fir all dat ze soan.-

Joa, wat soaße ma su schien

um Hei op dem Woan!

Alladings woaren de Wähsch

zp Foß monichmoal weyt.

Äwwa trotzdämm hat ma

fir en Schwätzjen imma Zeyt,

ob um Hous, op dem Hoff,

op dem Steck uda da Stroaß.

En Auto koam doa

joa noch net su hoaß;

un bey oos um Dorf

hat dar int nimmen de Pastur.

Et Waßa holte ma janz freher

op dem Preppija Buur;

do honn de Frauen och

monijes jewääsch.-

Un mott em Fläl joaw de Fruuscht

unn da Scheyer jedrääsch.

Et Keehheden woar eenklech

imma en Stroaf,

doch wat loach ma su joot

op em Kessen mott Koaf.

De Kunner hoan Heppes

un mott de Kleckere jespillt.

Äwwer zoeescht hoann de Äleren

ees de Kunner jezillt.

Dat doon se och hout noch,

wämma et och annesch nännt,

wie villes, wat ma

von freher kennt.-

Doch, wo oos Sproach jeschwaat Jet,

oss ma imma daheem,

wo de Leyt di vastiehn,

fehle ma oos kees aleen.

Unn ma mooßen och zosehn,

datt ma se imma behaalen,

wäll so joaw oos verirwt

doch von oosen Ahlen!