|
Orbet um Fäl - von freher un ooser Sproach - daheem Katharina Gruber, Üdersdorf
|
|
Wat freher jedoan joaw, |
|
dat weeß ma noch joot. |
|
Die Örbet stecht eenem |
|
fir imma'um Bloot. |
|
Un kunnt ma de Orbeten |
|
och noch lang nett all, |
|
su kannt ma sech äwwer ous |
|
um Fäl un um Stall. |
|
Um Frehjoahr, dat kunnt |
|
noun alles neyst notzen, |
|
da joang et erous, |
|
fir de Wissen ze botzen. |
|
Un wenn de Schrumperen jesaat joawen |
|
un de Speys un de Rummelen, |
|
da kunnt ma sech un der Furr |
|
hunner dem Plooch joot tummelen. |
|
Um Heymoond, mooßten de Mäher |
|
at un der halwer Noacht opstoahn, |
|
un ma hoat en morjens de Kaffee |
|
un de Wiss jetroan. |
|
Dan joawen net nimmen Eier jekoacht |
|
un joot Schmarren jemaach, |
|
dan kruchten se och noch |
|
fresch Waafelen jebaach. |
|
Dat Kaffetroan oan sech |
|
hoat ma joa imma jär jedoan: |
|
Äwwer meestens mooßt ma et Schraaß |
|
noch spreeden, iehr ma heem kunnt joan. |
|
Un wat öss ma jeloaf, |
|
fir zu Housten un ze Wennen. |
|
Un joaw et en Jewitta, |
|
kunnt ma im de Wäät mot dam rennen. |
|
Äwwer och fir de Kiel ze hekeln, |
|
woar et daan oan der Zeyt |
|
un zweschen Wiss un Kielsteck |
|
de Wääsch oft weyt. |
|
Hoat dan um Broachmond de Fruuscht |
|
zeydiscriun de Äjer jestannen, |
|
seyn de Mannsieyt mot dem Howwakurf |
|
oafmaache jangen. |
|
De Fraleyt hoan um Kuurschnott |
|
mit demm Krummäätz jeraaf, |
|
un fir de Joarwen ze bunnen, |
|
joawen Striehseeler jemaach. |
|
Da joang et iwwa et Stoppelsteck |
|
noch eeß mot demm Rääschen. |
|
Un wie jär spülten de Kunner |
|
zweschen de Kaasten Verstääschen. |
|
Beym Schrumperen-Ousdoon |
|
woar et Joahr at siehr weyt; |
|
un um Steck bluw ma oft |
|
iwwa de Metteszeyt. |
|
Wie joat hott et eenem |
|
daan ous de Oulen jeschmaach; |
|
un ma hoat sech monichmoal |
|
Schrumperen um Feyer jebaach. |
|
De Hirest hat noun |
|
at lang oanjefangen. |
|
Un ma oss noamettes oft |
|
Blädder fir et Veh plecke jangen. |
|
Beym Rummelen- un Speys-Ousdoon |
|
woar et at naaß un kalt; |
|
un doa joawen de Daach |
|
at ne mie alt. |
|
Äwwer och im die Zeyt |
|
woar op dernm Fäl noch Örbet jenooch, |
|
un iwweral soach ma wia |
|
de Leyt oam Plooch. |
|
Un et joaw de Fruuscht jesät, |
|
die um Wunter moaßt keymen. |
|
Joa, su lääßt sech en Joahr |
|
zesommereymen. |
|
Wat sech äwwer net joot reymt, |
|
dat oss oos Platt. |
|
Doch et oss die Sproach, |
|
die ma joa freher meestens hat. |
|
Un nimmen die Sproach hoat |
|
de Wierter, fir die Orbet ze nennen, |
|
wie ma se doch noch |
|
siehr joot kennen. |
|
Un och hout jänn noch |
|
jesaat de Rummelen un de Speys. |
|
Bluuß määscht ma alles |
|
op en bequemer Oart un Weys. |
|
All Feldoarbet oss bliwwen; |
|
se jet bluuß moderner jedoan. |
|
Äwwer u n ooser Sproach wärde ma |
|
imma die ahl Wierter vastoahn. |
|
Un leyen och at iwweral |
|
vill Stecker broach, |
|
su durf et op keene Faal suweyt kunn |
|
mot ooser Sproach! |