De Lousjung
Johanna Leonards, Gees
|
De Vatter lacht de Zeidung hin, |
|
guckt jeftig op de Uhr. |
|
Dat Pitterche es noch net doa, |
|
wo bleiwt de Bengel nur? |
|
Jelech drop kütt jett de Trapp eropp, |
|
loa kütt de Quant no Hous. |
|
De Motter söht: »Mei lewer Jott, |
|
wie seiht dat Bürschje ous!?« |
|
Dat Jesiecht janz schwaz, de Botz kapott, |
|
no joa, dat jeng alt noch, |
|
awer an demm neuen Schützelchen |
|
doa seiht mer Loch an Loch. |
|
De Vatter hätt net vill jesoaht, |
|
onn sech de Bursch jeschnappt, |
|
onn düchtig dann de Botz gespannt, |
|
jeloaw et net ze knapp! |
|
Wie Pitterche sech usjebröllt, |
|
joaf hen en et Bett jebracht. |
|
Nou soam mer ees demm Schutzengelche: |
|
Wie häs dou dat jemacht? |
|
»Oh Motter, mit hatte Freud jekriecht, |
|
ech woa bei Müllers Schriet, |
|
als mir de Laden han jespielt, |
|
woa ech de Schweizer Kies!« |