Dat alt Hous
Katharina Gruber, Üdersdorf
|
Dat alt Hous |
|
hat vill ze soan, |
|
oh, kinnt mer bluuß |
|
seyn Sproach vastoahn.
|
|
Et steht att leddisch |
|
monich Joahr; |
|
vill Läwwen freher |
|
un em woar.
|
|
Et hoat dem Fridden |
|
net jetrout, |
|
seyn Leyt hoan |
|
irjends ney jebout.
|
|
Se wolten Bad |
|
un Heizung hoan, |
|
breet Finsteren un |
|
schien Virhäng droan.
|
|
Seyn Finsteren |
|
woaren joa janz kleen |
|
un Owwestoachen |
|
unbequem.
|
|
Vakoaf joaw och |
|
et Veh um Staal; |
|
dat woar joa noun |
|
su iwweral.
|
|
Dat Hous, et hoat |
|
sech oft jewunnert; |
|
wat broascht all mot sech |
|
diss Joahrhunnert?
|
|
Dat kunnt et |
|
monichmoal net vastoahn. |
|
Et soach vill Menschen |
|
kunn un joahn.
|
|
Se hoan jewirtschaft |
|
früh un jär |
|
und Leeds jetroan, |
|
dat woar oft schwär.
|
|
Om schwerste woar et, |
|
wenn en Lott |
|
op seynem Hoff |
|
jestannen hoat.
|
|
Et Best koam imma |
|
op den Desch, |
|
jeschlacht joaw meestens |
|
och noch fresch.
|
|
Ma hoat jerummelt, |
|
hat Schrumperen un Bruut |
|
un kannt et janz Joahr |
|
keen Nuut.
|
|
Die hoat um Weltkrech |
|
schwär jedrekt, |
|
wenn Männer on de |
|
Front gerekt.
|
|
Doa hatten de Frauen |
|
net Hänn jenooch |
|
un joangen sälwer |
|
hunner dem Plooch.
|
|
Un et soach kleen Kindjer |
|
op hirrem Schuuß; |
|
se woaren imma |
|
zo flot schruuß.
|
|
De Zyt woar schien |
|
mot dänne Kunner, |
| de Welt fir sey |
|
noch volla Wunner.
|
|
Se bluvven späda |
|
net all daheem; |
|
ma woar op emoal |
|
su aleen. -
|
|
Et treemt von lange |
|
Wunterstunnen. |
|
De Fraleyt soaßen |
|
un da Stuv beym Spunnen.
|
|
De Mansleyt spülte Koart, |
|
om lewste Skat, |
|
un hatten imma |
|
en Witz parat. -
|
|
Et seyht de Leyt, |
|
sunndes onjedoan, |
|
un de Kirch udda |
|
bey de Musik joahn.
|
|
Da joav de Kumma |
|
stel jetroan |
|
un aescht de Orbet |
|
noun jedoan.
|
|
Dam Hous seyn Moueren |
|
woaren dek, |
|
vawoahrten och noch |
|
vill Jelek.
|
|
Dat wolten se sech |
|
joot erhalen; |
|
inner eenem Daach |
|
wonnten de Jungen un Aalen.
|
|
Zesoammen hoan se |
|
och jeschafft |
|
und hatten su |
|
joa dubbel Kraft.
|
|
Doch denkt et Hous |
|
om lewsten droan, |
|
wie jäa all hey |
|
jefeyert hoan.
|
|
Ob Kirmes, Huchzet, |
|
Kunddof woar, |
|
früh Stunnen joaw et |
|
vill um Joahr.
|
|
Et Singen hiert et noch |
|
un et Laachen |
|
beym Danzen noch |
|
de Dille kraachen.
|
|
Et klingt de Sans |
|
noch op dem Hoff, |
|
wenn fir en Hillisch |
|
joaw jeschloff.
|
|
De Huchzet hoat ma |
|
daheem jemaach |
|
un Birrebunnes |
|
un Streysel jebaach.
|
|
Et woare vill |
|
Vawannten drop, |
|
fier die hat ma Plaatz |
|
noch Ovenop.
|
|
Un woaren um Summa |
|
de Oavenda lank, |
|
soaß ma jär |
|
vir da Dier op da Bank.
|
|
De Noaberen hoan sech |
|
oft dabey jesaat, |
|
un ma hoat von Neyem |
|
un Aalem jeschwaat. -
|
|
Dat alt Hous kinnt |
|
vill mieh sälwa soan, |
|
oh, dät ma bluuß |
|
seyn Sproach vastoahn! |

Marionetten zum Anfassen nahe - ein Erlebnis für die Kleinen. Nach der Märchenaufführung von der Prinzessin, die keinen Schlaf finden konnte, zeigten Schülerinnen und Schüler der AG Theater und Puppenspiel die Darsteller den Kinden. Foto: M. Schönberg, Jünkerath