Et Eefeler Dörfkond
Maria Agnes Pinn, Steffeln
|
Wenn e neu Johr kütt, ha mir vill Mot, |
|
weil jeder hofft, et jäf och jot. |
|
Mott Glockeklang un Böllerschösse |
|
mir forsch dat neue Johr bejröße. |
|
En Dahler un en lange Weck |
|
krecht Pitterche van senger Jött. |
|
Vill Schnie un Eis brängt et och mott |
|
un alles hat Freud, wenn de Schlidde löft flott. |
|
De Vatter staucht den Owen jot |
|
un Motter mächt Laucher on Botzen zo. |
|
Da kütt Fasowente och jeng, |
|
o m Hous jit et da vill ze eng, |
|
da seiht mor se an allen Ecke |
|
sprangen, die Fasowensjecke. |
|
Hei, da jeht et noch es rond, |
|
dat oss jet für Alt un Jong. |
|
Keine dann nom Bett weit sen - |
|
o wie schün oss et doch, Eefeler Dörfkond ze sen! |
|
Wä späder de Schnieglöckcher om Jade blöhen, |
|
de Hohlejänse nohm Norden zehjen |
|
on dor hennichter Eck jeht de Schnie e weg |
|
un den Tieferbach fecht nohm Dorf wie e Jeck, |
|
wenn de Weidekätzjer om Rech erblöhen, |
|
de Beije noh den iechte Rolle üsszehjen, |
|
wä Vatter Jacht un Hawer sät, |
|
Marie nohm iechte Veilche späht |
|
un de Loft dann immer wärmer jit, |
|
de Motter och nohm Jade kütt, |
|
va louter Freud deht de Steffelberch rausche |
|
un ech wöll da mot keinem annere tausche, |
|
dröm wönschen ech mich soss nirjens hin - |
|
wie schün, en Eefeler Dörfkond ze sen! |
|
Wenn dann de Aprel oos hält zum Narren, |
|
de vürwetzichst Knöspcher zu Eis erstarren, |
|
de Klepperjongen durch et Dörfjen zehjen |
|
un de Fraulöck den ahlen Dreck errüssfeäjen. |
|
Wenn de Pastur et Alleluja sengt, |
|
den Usterhas oos Feines brengt, |
|
de Jemein nohm Markuskrüzje jeht, |
|
ob de Leppen e Bitt - un e Dankjebet - |
|
wo mor owen ob dem Kuppe steht. . . |
|
da wönscht mor sich soss nirjens hin - |
|
wie schün oss et doch, Eefeler Dörfkond ze sen! |
|
Wenn de Jongen de Maiboum objestallt, |
|
de Schwalen om Köhstall bouen alt, |
|
de Veeh-Herden tummeln sech om Flur |
|
un de Jrompere sen och on dor Fuhr, |
|
hat de Steffelberch seen allerschünst Jrön, |
|
un önne blöhen de Maiglöckcher schön, |
|
dozwöchen setzen Hand on Hand |
|
Lisjen un Franz, tröime vam Ehestand |
|
un mir hann all ob dor Zong en Dank - |
|
Fronleichnam, wenn dor Herrjott sänt et janz Land |
|
me Herz va Freud net weeß wohin - |
|
o wie schün, en Eefeler Dörfkond zu sen! |
|
Om Heumoont jeht et eriech rond |
|
un weil et Schaffen esu jesond |
|
ha mir oos Heu jeng on dor Scheuer, |
|
oss dor Strauß ob dem letzte Wohn, jit jot jefeiert. |
|
Un wenn de Summer richtich spurt |
|
ha mir och jeng noch reif oos Frucht. |
|
Dröm je mir oos dran mot jodem Mot - |
|
de Pänzjer schmächt de Kaffee jot, |
|
dröm Vatter mot dem Fonger droht |
|
un wöscht sich dor Schweeß önnerm Strühhot - |
|
Jeratters hurt mor üwerall, |
|
da Jen de Kasten opjestallt, |
|
wenn dann e Jewitterche kütt jehucht |
|
mor janz behend do drönner futscht. . .; |
|
oss endlich alles önner Dach, |
|
jit alt oos Kirmes nohnanner jemach. |
|
On dor Kirch drängt alles dicht on dor Bank |
|
un söt oosem Herrjott Villen Dank. |
|
St. Michael freut sich mot allen |
|
wenn him zo Ihr de Leeder erschallen - |
|
des Owens jit dann et Danzbeen jeschwonge |
|
un immer wier jit et jesonge; |
|
das Leedche fend enfoch keen Enn. . . |
|
wie schün, en Eefeler Dörfkond ze sen! |
|
Oss endlich de Kirmes dann üssjezohren |
|
Jen de Jrompern un Rommein errüsjeschoren - |
|
et Jrompersstrüh verbrannt, |
|
mor rücht vam Dorf et alt |
|
un de Feller mot nöier Soot bestallt. |
|
Om schünste Bont de Steffelberch steht |
|
en Pracht, die jedem et Herz hüher schloh Iaht. . . |
|
wenn de Hohlejänse nohm Sude flejen |
|
mir oos et iecht mol nohm Owe sehne. |
|
Es stürmt, als wenn et keen Enn mei wöll |
|
un plötzlich jit et da janz stell |
|
weil jeder sich besenne weit. . .; |
|
dann zücht St. Martin durch de Stroß |
|
und kurz drob och de Nikeloos. |
|
Owens setze mir all om den Owe, |
|
de Loft rücht noh Äppel die mir broode, |
|
de Konner bastele mit heeße Backen |
|
Steeren üss Strüh mot feinen Zacken. |
|
Un oss et endlich dann esu weit, |
|
brengt et Chreskind alle Mensche Freud. |
|
De Schnie glänzt mot de Steeren öm de Wett |
|
wä mir dann nächs kunn üss dor Mett - |
|
da wor et Chreskind bei Arm un Rech |
|
un jedes Herz jit wärm un weech. . . |
|
o da wönschen ech mich sos nirjens hin - |
|
wie schün oss et doch, Eefeler Dörfkond ze sen! |