Ech besehn eich monichmoal,

eich zwien aaler Beem.

Hei um Joarden woar dir

at imma daheem.

Här un de Joarden

hot eich mei Vatta gesaat.

Un Jedanken honn ech

at oft mot eich jeschwaat.

Ech honn eich jefroacht,

wie oft dir at jerusselt seit jänn

un wie oft un eijer Äst jegroff honn

kleen un schruuß Hänn.

Ech sehn de Viejel fludderen

un eich Beemen.

Un de Wunter kut dir

inner dem Schnie zom Treemen.

Om schiensten seid dir imma

um Frehjoahr, wenn dir bleht.

Daan triet dir en Festkleed

un erfreit et Jemeet.

Um Summer, da seit ma:

dir ward wia joot troan.

Un ma kaan su monichmoal

un eire Schädde joahn.

Un kit de Hirest, lichten

de Kwetschen bloa durch de Blädder.

Da wunnert ma sech nimmen

un sät: "Dunnerwädder!"

Ma piekt Emer fir Emer

un Pund fir Pund.

Om besten schmaachen se

direkt von da Hand un de Mund.-

Noaun seid dir Beem at su alt

un triet noch suvill.

Äwwer dat Kwetsche-Vajoddern

oss och kee licht Spill.

Da kitt at ees da Jedanken:

Mer maachen die zwien oav.

Doch krischt ma et Joahr drop

sicher dofir de Stroaf.

Daan war ma vlicht früh,

wä ma e'r noch ees kinnt pieken

un dät sech noch ees jär

noah e'r inzelner beken.-

Su honn mech wia

die zwien Beem opjeklärt:

Wä ma alt oss, daan oss ma

och noch jät wert!