Eefel-Summer fröher un höck!
Maria-Agnes Pinn
|
Ab un zo da kütt och noch, |
|
en Summer wie e froher wor. |
|
Da schengt de Sonn en janzen Dach, |
|
dat oss och hock en prima Sach. |
|
Da plant mor Wald- un Wiesenfeste, |
|
lad on zum Feieren, all lev Jäste - |
|
un setzt mor unjezwongen dann, |
|
om Freije, mot Konner, Frau und Mann - |
|
weil Feete mot Üwerraschung jeplant, |
|
wonnert mor sich, wie jeng dat klappt. |
|
De Stimmung steijt flott on de Höh, |
|
un Ritter röft plötzlich: O, jömmich, O, jeh - |
|
ech sehn et kun, - un rochen och, |
|
et kütt en Riese - Wolkebroch! |
|
Su en Schitt, rofen die jong Lock, |
|
en Summer - Feete voller Bock! |
|
Waröm moß et da nou alt wier räne, |
|
un flüchten nohm Hous mot wehende |
|
Mähne. |
|
Dat oss Tant Käth bestömmt wier schold, |
|
mot hierem Ozon - Spray unjewollt! |
|
Ech setzen om Ecken un denken zuröck, |
|
wat oss dann e wirklich Summerjelöck? |
|
Froher, - wä Vatter om Reich de Senzel |
|
kloppt, |
|
on aller Herrjottsfröh, - |
|
iet de Meesten es ob - |
|
dat klung esu frei un früh beschwengt, |
|
jrad wie om Mai de Kuckuck sengt. |
|
De Summer wohr wirklich die Hohe Zeit, |
|
do otmet jed Dorf mensch de Bouße befreit - |
|
de Ärbet doht mor janz enfach dorbei, |
|
bewonnert de Natur, - die immer wir neu. |
|
De Wiese stöhne voller Blome noch, |
|
Marjarite, Klieblome, Wieseglöckcher och - |
|
om Fell de Klatschmohn un Korblome blau, |
|
Weggerösjer un Arnika an Wejen un Au! |
|
Jet späder de Heid am Böschrand esu |
|
schün, |
|
e klein besjen, - oss hock dovan noch ze |
|
sehn. |
|
Langsam, jit et oos endlich bewosst, |
|
Fortschritt brängt Jewinn un Verlost. |
|
Do huhrt ech doch neulich von newenan, |
|
tatsächlich, - de Nober jof sech wier dran - |
|
un kloppt de Senzel on sengem Reich, |
|
hen hat jrad et Rentenalter erreicht. |
|
Dat klong wie froher esu heimelich, |
|
wie de Glocken am Ustermorjen su feierlich |
|
un weil hen die ahl Konst noch verstohn, |
|
ment jeder: - Könns dou mir Jet dohn! |
|
Mir han do honner oosem Hous, |
|
en Wuchtenei, - et oss zum krous - |
|
könns dou oos dat noch es mähen, |
|
et deht doch soss de Jejend sähen! |
|
De jode Mann deht dat och brav, |
|
weckt unbewosst, - wat afjeschafft - |
|
et Senzel schleifen un och et Kloppe, |
|
deht all Konner üss dor Stroß anlocke. |
|
Die stöhn interessiert öm Opa eröm, |
|
un kicken, un kicken, un frohre waröm. |
|
Opa, warum machst du denn das? |
|
un hen söt: - Ei, dat mächt mir Spaß! |
|
Denn nötzlich well ech sen de Lock, |
|
dann hat me Lewen noch Sonn och hock. |
|
Wo Berch, Bockel un vill Knubbel sen, |
|
kütt doch schlecht de Kreiselmäher hin. |
|
Ke Kond om Dorf wösst mei wat en Senzel |
|
war, |
|
Schleifsteen, Schlotterfaß oder Kloppje- |
|
schier. |
|
Su schleht Opa zwei Fleje mot einer Klapp, |
|
pflejt ahles Brauchtum net ze knapp - |
|
un hält dorbei et Dorf on de reih, |
|
oss früh, - bleivt fit un bal wie neu. |
|
Su orjänzt sech dat Neue mot dem Ahle, |
|
Herrjott, - dohn Opa noch lang orhahle! |