Freijedesviermettes, su jähnt Veedel no Zehn,

könnt mer hän ennerwäß beij Martha John sehn.

Su en Mann wie Jesus, da hat jo Platze,

wo hän äße könnt mettes, ohnt Konner on

Katze.

Jesus soß jemeetlesch beij Marie on der Stuw,

doht nett vill sesch drä steijre wo Martha bluw,

schwatt iwer de Bouer da Scheijre jebout,

da louter op Jeld on resch Ernde vertraut.

Dän dann väm Duud onner deijsterer Nacht

joof em Scheijre on Jeld on Lewe jebraach.

Uß der Kesch newenän hurd mer Deppe on

Kanne,

Jebrutzel väm Herd uß den Eijsepanne.

Martha koocht Schrompre, weijl Freidesch wor

Fesch,

se doot och e fresch lengen Dooch op den

Desch,

doot an de Zaloot e paar Läffele Schmand,

hätt hoos firr de Pudding Jet Zocker jebrannt,

om Owe hat het noch en Schrießmählstaart,

dowän joof dem Petrus e Steck opjespaart.

Lehse Fraue de Bibel, erkennen se sesch,

wie alleen se meßt stöhn, keene helfd on der

Kesch.

On wie sesch datt Martha beijm Aäße bekloot,

hat Jesus, Dir woßt ald, watt hän hat jesoot.

Hirr Schwester, soot hän, hat de besseren Deel,

die him loustere doot firr hirr Sieleheel.

Wenn se all sesch nou hutschde firr Jesus seng

Feeß,

wän mescht, wenn se hongresch jänn, Zopp on

Jemeeß?

Hält dem Jesus seng Motter hän äjeliert,

hätt hän sesch firr su e Verhalte schäniert.

Hätt hän eeß jeholef, hätt hän och jewoßt,

watt dat Aäße firr Zeid on Meh hätt jekost.

Nee, könnt hän nett söhn: "Esch helfen esch zwei,

da setze on schwätze hernoter mir dreij!"

Zemol se doch beeds mott weijße Hoore

lieschd dubbel su ald wie Jesus wore.

Su Jett von de Kanzle on aller Weld,

datt Steck von de Schwestere weggerverzelld.

Kaplän on Pastier, jo jidd hieje Här,

preddeje Sonndesviermettes dodriwer su jär.

Wenn se Jesus jänn Räscht, weijl sesch Martha

beschwärd,

steht firr se all op der Weld su en Martha am

Herd.