Lingent wewwen woar frehr onn de Bouerenhousern Traditiuhn,

doafirr stöhn onn villen och enn Wewwstohl.

Onn ahlen Bouerenhousern oss dess hock nach omm Schaaf -

daht oss enn hemelijen Schaatz.

Selwerjemahch ahl Lingent oss hock enn rar Saach,

esch wehß nach jeraht, wie ett johf jemahch.

Well honn se su allerhahnd ousprobeert

unn senn remm opp Bouwell unn Lingent zreckjekehrt,

Die jung Leck honn de Wert och remm erkahnt,

ous emm selwerjewewwten lingen Bähtkleed

jäd remm enn schien Deschdooch onn Handorbet jemahch.

Daht hott äwwer och vill Orbet jemahch

unn ohsen Ahlen vill Spahß jemahch.

Omm Frehjoahr johf de Floas jesicht,

ett joaf oppjepaßt, dat woar joht Liecht.

Unn wenn enn omm Summer jebleeht hott blau,

dahn woar daht firr ett Ohch enn Schau.

Hunnert Dohch moht'n stoahn, dahn woar'n räif,

dahn moht ma roppen, boss de Hänn woaren stäif.

Jidd Hahfel johf fein jebunnen,

dat de Soamen net kunnt wegrunnen.

Ma halt sesch de janzen Noamettisch jebeckt,

dahn hott ma de Hahfeln noch opp Kähstjerrzosammenjedreckt.

De Sunn, die hott enn dahn joht jetrehscht,

jäng johf dahn de Schäierendenn jefähscht.

Opp d'r Schträerf johf enn oafjeschträerft unn oafjeklaapt,

unn doabäi homm'r vill jelaacht.

Firr z' riehsten kuhm'n opp de Wiss,

dahn luch'n doa, als wäret Mist.

Dahn honn de Rähn unn de Näwwel jeschafft,

noa Wochen johf n remm oppjerahft.

Wenn enn schiehnen Dahch woar, johf n oppjeschährt mott'm Rähchen,

dahn niehsten Jangk woar ett Brähchen.

Wenn'n omm Backowwen jetrehscht woar, johf'n jeschwungen,

unn doabäi homm'r jesungen.

Daht Werek johf dahn fein jespunnen,

unn doafirr moht daht Sponnroad de janze Wonnter surren.

Johf de Wewwstohl dahn oppjestahlt,

unn firr z' wewwen moht ma honn enn jeschecklich Hand.

De Käht spannen, dat moht sinn ackurat,

ett Schiffjen durchschubsen, daht kunnt ma jerath.

Zokucken, daht woar liehcht,

äwwer net, dat de Wewwkahnt bluff riehcht.

Ma moht honn e joht Jescheck,

unn ett douert lang, boss ma haht e joht Steck.

Ear enn Wierep woar jemahch,

brucht ma monnichen Dahch.

Wewwen honn esch net mi jeliehrt,

daht deht ma recht leed.

Mottem Floas daht honn esch noch mottjedohn,

soss kinnt esch joa doavon och näist mi soahn.