Datt Nejohr steht vir denger Dirr
Wilma Herzog
|
Datt Nejohr steht vir denger Dirr, |
|
dou kanns em nett ewille soon, |
|
et soll iescht bei de Noper John, |
|
dou hätts keen Zeid on wärs jehaale |
|
desch remzeschloon noch mott dem aale. |
|
Su vill war dir noch leije bliwe, |
|
Breef, die de noch nett häss jeschriwe,
|
|
Reschnonge, die noch nett bezahlt, |
|
Schreeß opjedroon, noch nett bestallt, |
|
on Kranke, die noch op desch wade |
|
on Leck, die dou es onjelade, |
|
on Beescher, die de all wolls lese, |
|
on Platze, wo de all wolls rese, |
|
Festjer, die dou all wolls mache,
|
|
vierjehollt schien anner Sache... |
|
Et notzt dir neist, dei janz Jekloß, |
|
datt Johr kitt ronn, datt oss jewoß. |
|
Datt Nejohr lacht desch frendlesch uss, |
|
sät: „Mensch, zeesch doch es Lier do druss |
|
on dengel nett mott denger Zeid, |
|
datt dir datt nett mie leije bleiwd, |
|
stell dir es nemme vir deng Nut, |
|
esch war nett esch, esch war der Dut!" |